06 jan 2016

DIEP ONTGOOCHELD OVER AANPAK LOKALE BESTUREN – 30 december 2015

"Wie wil er in de commissie binnenland zitten ?" vroeg onze fractieleider nu anderhalf jaar geleden aan het begin van de nieuwe Vlaamse regeerperiode. Nog voor hij was uitgesproken stak mijn vinger al omhoog. "Zeker van ?" klonk het verder geamuseerd en ook de collega's in de fractie konden een glimlach niet onderdrukken. Want "de commissie binnenland" loopt haar reputatie 'niet sexy, zeker saai' ver vooruit. Maar ik, ik wilde dat dolgraag doen. 12 jaar burgemeesterschap achter de kiezen, verliefd op het lokale mandaat en bovenal razend benieuwd naar wat de nieuwe regering met N-VA-minister Homans aan het roer zoal in petto had. Want eerlijk gezegd : in woord en regeerakkoord klonk het allemaal veelbelovend. Wat wil je ook met slagwoorden als "meer autonomie, meer vertrouwen en minder betutteling". Ja, ik had er zin in, in de "commissie binnenland". Mij zal je niet horen zeggen dat alles kommer en kwel is, daarvoor supporter ik ? zelfs als oppositielid ? veel te graag voor goeie maatregelen van de meerderheid. Maar toch : na anderhalf jaar ben ik diep ontgoocheld. Over de steden en gemeenten die zware besparingen te slikken krijgen in het midden van hun meerjarenplanning. Over de OCMW's die moeten fusioneren met de gemeenten maar nu niet weten waarop of waaraan wegens een federale juridische knoop. Over de provincies die taken moesten afstaan aan gemeenten die er achteraf gezien geen blijf mee weten dus hup, dan maar naar Vlaanderen doorgesluisd. Slordig werk.

Ik ben niet de enige met een zwaar hart. Ook vele meerderheidsleden zijn op tijd en stond treurig. Want da's nog zo'n apart kantje van de "commissie binnenland" : je weet begod niet wie er in de meerderheid of de oppositie zit. "Ik steun u, minister" roep ik wel eens terwijl een meerderheidspartij dan op de neus kijkt. Maar meestal loop het zo'n vaart niet en drukken parlementsleden van de meerderheid alleen maar met frisse tegenzin op de ja-knop.

Er zullen er zeker zijn die dit stukje politieke proza overdreven vinden. Ik niet, want de lokale besturen zijn de belangrijkste besturen. Wereldwijd verschuift intussen de macht : naar de gemeenten, de steden, de stadsregio's. Het zijn zij die de klimaatcrisis concreet aanpakken, het zijn zij waarop een beroep gedaan wordt tijdens vluchtelingencrisissen, het zijn zij die in het debat rond deradikalisering voorop lopen. En dan nog die talloze grote en kleine dienstverleningen, het grote vertrouwen, de kleine kloof met de burger?

Dit is een pleidooi om de lokale besturen op een piedestal te zetten, te koesteren, te vrijwaren van, te hervormen maar dan zacht en doordacht. Zo kan het ook. Vind ik.

 

Ingrid Pira, vlaams parlementslid, commissie binnenland. 

Reacties

Please check your e-mail for a link to activate your account.